Hırsızın hiç mi suçu yok!
Marketing Türkiye'yi Google kaynaklarınıza ekleyin. Hostes kıyafetlerinin değişeceğine ilişkin Mart 2012’de “THY’den herkese pazarlama dersleri” başlıklı bir yazı yazmış, “Diğer havayollarının yeni kıyafetleri bu kadar haber oluyor mudur?” diye sormuştum. Sanırım daha o günlerden bugün olup biteni sezinlemişim. Aradan neredeyse 1 yıl geçmiş. Görülüyor ki tasarım için Dilek Hanif seçilmiş, o da pantolonlusundan eteklisine, şapkalısından yeleklisine kadar pek çok modeli hazırlayıp THY yönetimine sunmuş. İşte kızılca kıyamet de bu modeller arasından en Osmanlı olan basına sızdırılınca çıkmış. Oysaki diğer modeller çok daha günümüz modern çizgilerini yansıtırken yayınlanan açıklamaları dahi dinlemeden zaten kabul gördüğü varsayılarak eleştiri okları atılmaya başlanmış. Modacı Hanif en acımasız eleştirileri meslektaşlarından aldı. Hanif üzerinden de asıl hedef THY acımasızca eleştirildi. THY’den açıklama gecikmeden geldi gelmesine ama sosyal medyanın hiddeti nedense bir türlü dinmedi. Peki, dijital dünyada deprem kaç şiddetindeydi? Bunun cevabını internette takip yapan Boom Sonar verdi. Rakamlar şöyle: Görüntülerin sızdırıldığı hafta sonu, 9-10 Şubat tarihleri arasında 438 farklı internet sitesi üzerinde 1.193 haber yapıldı. Ulusal basın sitelerinde 104, online medya sitelerinde ise 409 kez habere yer verdi. Bu toplamın sitelere göre oransal dağılımı; online medya yüzde 71, ulusal basın yüzde 18 ve yerelde ise yüzde 11 oranında haber olarak yer aldı. Yine aynı tarihlerde sosyal medya kanalları üzerinde toplam 16 bin 691 paylaşım yapıldı. İlk gün yapılan paylaşım sayısı ise 13 bin 219’a çıkmış. Hafta sonu internette süren fırtına, hafta başında basılı mecraya da sıçradı. Gerçi THY’nin açıklamalarıyla iş biraz sakinleşiyor ve toplumsal hafızamız ne kadar çabuk unutuyor olursa olsun bundan böyle THY başarılarıyla olduğu kadar kıyafet kriziyle de anılacak. Bilmem dikkatinizi çekti mi THY’de çıkan her türlü kriz birden yangına dönüyor. Acaba yetkililer neden diye soruyorlar mı?
Bu yazı Günseli Özen Ocaokoğlu’nun Zaman gazetesindeki köşesinden alınmıştır.
